Ένα ένδυμα χαρακτηρίζεται από το υλικό, το σχήμα και τη χρήση του και είναι αναγνωρίσιμο για αυτές του τις ιδιότητες. Αν αλλάξει κάποια από αυτές τις ιδιότητες, δεν παύει να είναι αναγνωρίσιμο αλλά επανακαθορίζεται η ταυτότητά του. Η μεταβολή στη χρήση και το υλικό το κάνουν να μοιάζει καινούριο, έτοιμο προς κατανάλωση, χωρίς ουσιαστικά να υπάρχει, χωρίς να διατηρεί την αρχική του χρησιμότητα.
Η εγκατάσταση του έργου παρέμεινε ορατή από τον θεατή χωρίς να είναι προσβάσιμη. Η ταυτότητα του είναι ρεαλιστικά αναγνωρίσιμη, όμως η δομή της κατασκευής του και η έλλειψη πρόσβασης τοποθετούν το θεατή στην πρόσληψη της εικόνας του πραγματικού ως ιδεατό.